PBS gives us the choice between three series:

• Wired Science – A jeu de mots with Weird Science, the famous eighties series and film in which two youngsters invent and make (?) a woman. Apparently, Wired is a popular science magazine, with which the series is affiliated. The pilot shows a lot of diverging but all interesting subjects, for example: they scrutinize the most recent stem-cell research. Not bad!
• Science Investigators -Delivers answers to science questions from the viewers. As there where no viewers before the pilot program, they came up with some themselves: Is the bionical man coming? Hmm, quite boring; Myth Busters and Brainiac combined.
• 22nd Century – In form and subject, the most progressive of the three series. In this pilot they discuss brain implants, which are already available. However, they don’t shun a little speculation and suppose this might make a world-wide brain (WWB?) which compromise all of mankind. A little far-fetched, but quite nice to look at.

All programs are available here, and await your evaluation!

Abstract:
There is a need for a safe and effective oral treatment for cutaneous and visceral leishmaniasis. Miltefosine is the first oral drug that is efficacious against different forms of leishmaniasis, however it is not equally effective against all Leishmania species. Miltefosine is an alkylphosphocholine, originally developed for the treatment of cancer. The mechanism of action is probably based on interference with the synthesis and degradation of parasitic membrane lipids. Little is known about the pharmacokinetics of miltefosine; an important characteristic is its long elimination half-life of seven days or longer. The most frequent adverse effects are of gastrointestinal origin. Miltefosine should not be used during pregnancy. Over thirty leishmaniasis patients have already been treated with miltefosine in the Netherlands.

Jaar: 2005
Originele Titel: -
Aantal Pagina’s: 356
Uitgave: paper-back

Eerste zin: ‘What about a teakettle? What if the spout opened and closed when the steam came out, so it would become a mouth, and it could whistle pretty melodies, or do Shakespeare, or just crack up with me?’ 

Laatste zin: ‘ We would have been safe.’

Jaar: 1992
Originele Titel: Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Goldbach (Γκόλντμπαχ)
Aantal Pagina’s: 191
Uitgave: hard-cover

Eerste zin: ‘Iedere familie heeft een zwart schaap – in die van ons was het oom Petros.’

Laatste zin: ‘ ‘IEDER EVEN GETAL GROTER DAN 2 IS DE SOM VAN TWEE PRIEMGETALLEN’ ’

Apostolos Doxiadis (Brisbane, 1953-) oftewel Απόστολος Δοξιάδης is opgegroeid in Athene. Op de binnenflap stond een opmerkelijk feit: hij zou op vijftienjarige leeftijd zijn toegelaten tot Columbia University (NY) nadat hij “een scherpzinnig artikel had afgeleverd bij de Faculteit Wiskunde” aldaar.

Veel heeft hij uiteindelijk niet gedaan met dat aangeboren wiskundig talent (citaat oom P.: ‘Je wordt niet tot wiskundige opgeleid, maar als wiskundige geboren!’): een graduate studie École Pratique des Hautes Études in Parijs waar hij wiskundige modellen maakte voor het zenuwstelsel is zijn laatste wapenfeit in de wiskunde.

Daarna heeft hij vele toneelstukken en enkele films geschreven en gemaakt. Zijn toneelstukken hebben vaak een ‘wiskundig’ thema, zoals een van zijn laatste stukken over de laatste dagen van Kurt Gödel gaat. Gödel is met zijn onvolledigheidsstelling ongewild ook een van de hoofdrolspelers in dit boek.

De neef van Oom Petros vertelt het verhaal over de wiskundeige carrière van zijn oom en die van hemzelf, die hij begonnen is in heimelijke navolging van de door zijn familie verfoeide oom. Oom Petros heeft besloten het al meer dan twee eeuwen onopgelost gebleven vermoeden van Goldbach te bewijzen. Eigenlijk bestaat dit vermoeden uit twee delen, maar komt uiteindelijk neer op:

Elk getal groter dan 2 kan geschreven worden als de som van twee priemgetallen.

Het verloop van het verhaal is vrij tragisch en geeft een wonderlijk beeld van de bloei van de wiskunde in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. Oom Petros werkt samen met alle grote namen in de wiskunde uit die tijd: het Indiase wonderkind in de getal-theorie Ramanujan, de jonge Oostenrijker Kurt Gödel, de Engelse student Alan Turing en nog vele anderen.
Of Oom Petros het vermoeden ooit bewezen heeft blijft onduidelijk in het boek, historisch is het echter duidelijk: het vermoeden is tot op de dag van vandaag nog niet bevestigd of afgewezen. Oom Petros gaf de moed op toen Gödel met het bewijs kwam dat niet alle juiste stellingen ook werkelijk te bewijzen zijn (de collectie van juiste stellingen zal stellingen kennen die onbewijsbaar zijn, en is dus onvolledig) en Turing dit uitbreidde met de onmogelijkheid van de a priori beslisbaarheid. Oom Petros zou dus nooit kunnen weten of de stelling waar hij zijn hele leven mee bezig was ook werkelijk te bewijzen viel: hij werkte al jaren aan een Sisyfus-arbeid!

Gelukkig denken niet alle wiskundigen er zo over. In 1996 is de Chinees Chen Jing-Run het dichtste bij het bewijs voor het vermoeden gekomen. Hij bewees dat:

Elk even getal groter dan 2 kan geschreven worden als een priemgetal en een bijna-priemgetal (een getal met ten hoogste twee priemfactoren).

Er is echter, hoezeer ze ook op elkaar mogen lijken, geen link tussen deze stelling en het vermoeden van Goldbach.

Een uitermate leerzaam en onderhoudend boek! Oliver Sacks schreef:

‘Een zeer amusant, teder, charmant en naar mijn smaak onweerstaanbaar boek.’

Jaar: 1958
Originele Titel: Our man in Havana
Aantal Pagina’s: 212
Uitgave: paperback

Eerste zin:  ‘”Die nikker daar op straat”, zei dr. Hasselbacher, terwijl hij in de Wonder Bar naar buiten stond te kijken, “die doet me aan u denken, meneer Wormold”.’

Laatste zin:  ‘”Maar we zijn met ons drieën”, zei Wormold en ze begreep, wat in hun verder leven altijd de grootste moeilijkheid zou blijven: hij was wel dwaas, maar net niet dwaas genoeg.’

Met Graham Greene (Berkhamsted 1904-1991) gaat het al vroeg in zij jeugd mis. Wellicht het voorteken of zelfs begin van een poète maudit (pdf!)

Jaar: 1964
Originele Titel: Les Faitnéants dans la vallée fertile
Aantal Pagina’s: 181
Uitgave: hard-cover

Eerste zin:  ‘De jongen laadde zijn katapult en richtte heel lang, met ingehouden adem.’

Laatste zin:  ‘Daarna drukten ze zich dicht tegen elkaar aan en vielen in slaap, onverschillig voor het fanatieke zware werk van de mensen, onder de trage blik van de lome sterren.’

Albert Cossery (Caïro, 1913-) is een franstalig schrijver en Parijzenaar, maar van oorsprong Egyptisch.

Albert Cossery is afkomstig uit een middel-klasse familie uit Caïro. Als goedgeaard Kopten stuurden zijn ouders hem al vroeg naar een Christelijke Broeder-school. Vanaf een jaar of tien, door de broedertjes goed ingewijdt in de vroeger-koloniale literatuur, schrijft hij zijn eerste gedichten en verhaaltjes (wie niet?). 
Met dank aan mede-Maghrebist Albert Camus weet hij, eenmaal in Frankrijk aangekomen, een uitgever te vinden (1940). Hij zal er nooit meer weggaan.

Hij neemt zijn intrek in een Parijs hotel (1945) in Saint-Germain-des-Prés en tot op de dag vandaag resideert hij nog steeds inhetzelfde hotel.
In 1990 wint hij de prestigieuze Grand Prix de la Francophonie voor zijn gehele oeuvre.

In De luiaards in de vruchtbare vallei beschrijft hij een familie die bestaat uit louter Oblomov’s. De familie raakt in rep en roer als jongste zoon Siraag wil gaan werken. Zijn broers proberen er alles aan te doen om dit malle idee uit zijn hoofd te praten. Daarnaast probeert hun vader, een ware pater familias die de bedjes van zijn zonen reeds gespreid heeft, te trouwen. Ondanks zijn ‘breuk’ met monsterachtige proporties. Ook deze bruiloft wordt uit alle macht tegengewerkt door de jongens.
Zoals hun hele leven loopt ook het verhaal op niets uit.